Met Jaap reisde ik door Griekenland, Albanië en Italië. Geen haast, geen strak plan — alleen de vrijheid van het lanterfanten. Alles loslaten en onderweg zijn, dat werd onze manier van bestaan.
We kampeerden buiten, midden in de natuur. De dagen kregen een ander ritme: wakker worden met het eerste licht, slapen onder de sterren. In die eenvoud ontstond ruimte — om te kijken, te dwalen, te ervaren.
Het eerste deel van deze reis, over loslaten en leven in de open lucht, is te lezen in de nieuwsbrief van 1 juni:
👉 https://kunstacademie-friesland.email-provider.eu/web/iqnk2j3gwh/tg32cov7o8?lp-t=1782921510
Onderweg keek ik mijn ogen uit. Planten en bomen die ik niet kende, vormen en kleuren die mijn blik vertraagden. Overal vogels die in ons deel van Europa ontbreken — hun vlucht, hun geluid, hun aanwezigheid vulden het landschap.
En toen — een ontmoeting die alles even stilzette.
